Het verhaal van Shirley

Mijn leven begon met een turbulente jeugd vol trauma’s. Ik groeide op met verslaafde vaders en maakte zowel fysiek als mentaal misbruik mee. Ik was nog klein toen mijn biologische vader probeerde mijn moeder te vermoorden waar ik bij stond. Mijn ongeboren tweelingzusje overleed, en toen ik 3,5 jaar oud was, verloor ik mijn 5-jarige broer aan lymfklierleukemie.

Mijn pleegvader kampte met een gokverslaving, waardoor er altijd financiële zorgen waren. Toch had ik materieel gezien niets tekort, en bovenal: ik had de meest geweldige moeder. Zonder haar liefde en kracht was ik er zelf waarschijnlijk niet meer geweest.

Door al deze ervaringen groeide ik op met het gevoel dat ik er niet toe deed. Ik werd een pleaser en overcompenseerder, altijd bezig met anderen, mezelf wegcijferend en zelfs straffend. In mijn puberteit uitte zich dit in boulimia. Als topsporter – geselecteerd voor Jong Oranje – werd mijn perfectionisme alleen maar sterker. Ik stond altijd “aan”, gedreven door de overtuiging dat ik moest bewijzen dat ik mijn leven anders kon leiden dan de verslavingen die zoveel familieleden gevangen hielden.

Midden twintig kreeg ik de diagnose baarmoederhalskanker, maar zelfs dat zette mij nog niet stil. Kort daarna startte ik mijn eerste grote onderneming: parfumerie en schoonheidssalons Mooi van Shirley. Dit leek succesvol, maar achter de schermen zat ik opnieuw vast in oude patronen van pleasen en redden, ook in mijn relatie toen ter tijd.

Door de patronen die ik in mijn jeugd had aangeleerd, bemoeide ik mij – vaak onbewust – met alles en iedereen. Puur omdat ik niet wilde dat hen, of hun kinderen, hetzelfde zou overkomen als ik. Mijn intentie kwam voort uit liefde, maar als trainer en therapeut begrijp ik nu dat dit totaal niet helpend was. Ik was eigenlijk een soort bemoeizuchtige moeder voor de wereld – en ik wilde iedereen redden.

Maar iedereen heeft recht op zijn eigen pad, inclusief zijn of haar eigen pijn, groei en timing. In plaats van mensen te redden, begeleid ik ze nu – in wat er voor hén toe doet, en waarvoor zíj onze praktijk bezoeken. Als je mensen helpt, doe je dat vaak – hoe goed bedoeld ook – vanuit je eigen pijnstuk. Maar als je mensen begeleidt, doe je dat met respect voor hun eigen model van de wereld. Niet door te zeggen wat ze moeten doen (ik word er eerlijk gezegd benauwd van als ik daaraan terugdenk), maar door vanuit mijn professie vragen te stellen die écht raken. Vragen die hen helpen om zélf bij hun eigen antwoorden en oplossingen te komen.

In 2019 veranderde alles opnieuw door een zwaar auto-ongeluk, waarbij ik deels verlamd raakte aan mijn linkerzijde en niet-aangeboren hersenletsel opliep. Artsen zeiden dat ik er vijf jaar over zou doen om enigszins te herstellen – als ik geluk had. Maar dankzij de Breinkliniek, Fysiotherapie Body & Brain en NLP bij Vidarte leerde ik nieuwe neurologische verbindingen aanleggen. Binnen één jaar herstelde ik grotendeels.

Daar begon mijn echte ontwaken. Ik ontdekte dat ik totaal geen zelfliefde had. Met NLP, allerlei andere specialisaties (zie CV) en later met plantmedicijnen begon ik mijn jeugdtrauma’s te helen.

Mijn hart ging open en mijn passie voor persoonlijke ontwikkeling werd geboren – een passie die nooit meer zal uitdoven.
Ik heb sindsdien mijn missie gevonden:
✨ Bringing happiness to humankind.
✨ Licht brengen daar waar het donker is.

Want ik geloof – en de wetenschap bevestigt dit – dat in je eigen wonden ook je medicijn ligt. Pas als je je trauma’s en patronen écht durft aan te kijken en er doorheen gaat, ontdek je hoe mooi en licht het leven werkelijk is.

Vandaag leef ik dat pad. En niets geeft mij meer vervulling dan anderen begeleiden in hun proces, zodat ook zij hun eigen licht (her)vinden.